Zwarte walnoot
Juglans nigra · Juglandaceae
Ook bekend als: Zwarte noot
De zwarte walnoot (Juglans nigra) is een snelgroeiende, winterharde loofboom met grote geveerde bladeren en eetbare noten. Hij heeft veel ruimte nodig en geeft juglon af, een stof die gevoelige planten in de buurt kan schaden. Met een goede standplaats kun je er jarenlang plezier van hebben.
- Licht
- Volle zon, Zon tot halfschaduw
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 10–28 °C, min. -33 °C
- Moeilijkheid
- Gemiddeld
- Hoogte
- 15–40 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van de zwarte walnoot
De zwarte walnoot komt van nature voor in midden- en oost-Noord-Amerika, van het zuiden van Ontario tot Georgia en het noorden van Florida, en westwaarts tot Texas. Daar groeit hij vooral in rijke rivierbodems, langs waterlopen en op vochtige, lager gelegen hellingen.
De boom wordt meestal ongeveer 15 tot 40 m hoog. In het bos vormt hij een hoge, rechte stam. Op een open plek blijft de stam korter en ontstaat een brede, ronde, open kroon. De groei is snel.
De bladeren zijn groot en geveerd, 30 tot 60 cm lang, met 15 tot 23 gezaagde deelblaadjes. Ze lopen laat uit en vallen vroeg af. In de herfst kleurt het loof geel.
In mei bloeit de boom. Hij is eenhuizig: er zijn hangende geelgroene mannelijke katjes en korte vrouwelijke bloemtrossen aan de topjes. De bestuiving gaat via de wind en de bloemen geuren. De vrucht is een ronde noot in een vlezige, geelgroene bolster die sterk afgeeft. De noot rijpt in de herfst en heeft een harde, donkere schaal met een eetbare kern.
Kweken en verzorging
Standplaats
Geef de zwarte walnoot een plek in volle zon. Een beetje halfschaduw verdraagt hij, maar in volle schaduw doet hij het niet goed.
Houd rekening met de uiteindelijke omvang van de boom. Daarnaast heeft hij een zeer diepe penwortel en geeft hij juglon af via wortels en weefsel. Kies dus een ruime plek, ver van gevoelige planten.
Water geven
De zwarte walnoot houdt van vochtige, voedselrijke grond. Houd de grond bij een jonge boom gelijkmatig vochtig. Geef extra water in juni, juli en augustus.
Een volgroeide boom is vrij droogtebestendig.
Grond
Kies diepe, rijke grond die vochtig is maar goed water doorlaat. Leem, humusrijke grond, klei en zandgrond kunnen allemaal, met een zuurgraad (pH) van ongeveer 5,5 tot 7,5. Op arme grond groeit de boom slecht.
Verpotten is niet aan de orde: de diepe penwortel maakt de boom ongeschikt voor een pot.
Planten
Plant de boom jong, want verplanten is door de diepe penwortel lastig. Het plantseizoen is maart en april, of oktober en november.
Plant hem niet bij gevoelige planten zoals tomaten, azalea's en appelbomen, vanwege de juglon.
Bemesten
Bemest in maart en april. Op arme grond groeit de zwarte walnoot slecht, dus een voedselrijke bodem is belangrijk.
Snoeien
Snoeien kan in januari, november en december. In die maanden is de boom in rust.
Overwinteren
De zwarte walnoot is volledig winterhard. Hij overleeft temperaturen tot ongeveer -33 °C, terwijl een gewone winter in Nederland hooguit rond -12 °C komt. Extra bescherming is niet nodig. De rustperiode loopt grofweg van november tot en met februari.
Vermeerderen
Je kunt de zwarte walnoot vermeerderen door zaad of door enten. Zaaien en vermeerderen doe je in oktober en november.
Plagen en problemen
Mogelijke plagen zijn walnootrups, Amerikaanse witte vlinder (fall webworm), walnootvlieg, walnootkever, fruitmot en bladluizen. Ziekten waar de boom last van kan krijgen zijn duizendkankerziekte (thousand cankers disease), Europese kanker en anthracnose.
Als planten in de buurt verwelken of afsterven, dan komt dat door juglon uit wortels en afgevallen bladeren. Plant er tolerante soorten onder en houd gevoelige gewassen ver weg.
Zie je maden in de bolsters, dan zijn het larven van de walnootvlieg. Verwijder aangetaste bolsters snel.
Oogst en gebruik
De noten oogst je in oktober en november. De kern is eetbaar en heeft een uitgesproken, sterke smaak. Het verwerken is wel lastig: de schaal is hard en de bolster kleurt sterk af.
Uit de bolster haal je een bruine verfstof. De boom is traditioneel ook door inheemse Noord-Amerikanen als geneesmiddel gebruikt.
Veiligheid
Giftig voor huisdieren- Katten
- Niet giftig
- Honden
- Giftig
- Paarden
- Giftig
Juglon zit in schimmelige noten en bolsters, houtsnippers, wortels en bladeren. Voor katten is de boom niet giftig. Voor honden en paarden is hij giftig, voor mensen licht giftig. Honden die beschimmelde noten of bolsters eten, kunnen trillen en stuipen krijgen. Paarden die in aanraking komen met houtsnippers, kunnen hoefbevangenheid en koliek krijgen. Dit is alleen informatie en geen veterinair of medisch advies. Twijfel je, vraag het dan aan een dierenarts of arts.
Bron: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox















































































