Potloodplant
Euphorbia tirucalli · Euphorbiaceae
Ook bekend als: potloodcactus
De potloodplant (Euphorbia tirucalli, ook potloodcactus genoemd) is een makkelijke vetplant met dunne, groene takken als potloden. In Nederland houd je hem als kamerplant, want hij verdraagt geen temperaturen onder ongeveer 5 °C. Het melksap is giftig, dus ga er altijd voorzichtig mee om.
- Licht
- Volle zon, Veel indirect licht
- Water
- Laag
- Luchtvochtigheid
- Laag
- Temperatuur
- 15–28 °C, min. 5 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 0,6–1,8 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor een kamerplant in het klimaat Oceanisch.
Wat voor plant is de potloodplant?
De potloodplant is een doornloze, overblijvende vetplant. Hij groeit als struik of kleine boom met een houtige stam en dichte kransen van potlooddunne, groene takjes. Aan jonge twijgen zitten kleine, smalle blaadjes van 1 tot 2,5 cm, maar die vallen snel af. Daarna nemen de groene, ronde stengels de fotosynthese over.
De bloemetjes zijn klein, geel en weinig opvallend. Ze zitten in kleine trossen aan de takuiteinden. Daarna kunnen driekwabbige, lichtgroene doosvruchten van ongeveer 12 mm met een roze waas verschijnen.
De plant komt oorspronkelijk uit Madagaskar volgens WCVP, maar groeit ook in de drogere delen van Afrika en is in de tropen geïntroduceerd. Hij staat daar in halfdroge savanne en droge gebieden, ook op zware, zwarte kleigrond. Binnen wordt hij meestal 60 tot 180 cm hoog en groeit hij langzaam. Als de plant breed uitgroeit, wordt hij ongeveer 1 tot 3 m breed.
Kweken en verzorging
Licht en plaats
Zet de potloodplant op een plek met veel licht: fel indirect licht of volle zon is prima. Bij veel zon kleuren de takpunten oranje. Buiten, in de zomer, is het verstandig hem tegen de hete middagzon te beschermen.
De ideale temperatuur ligt tussen 15 en 28 °C. Bij te weinig licht groeit de plant lang, ijl en bleek. Verplaats hem dan naar een lichtere, zonnige plek.
Water geven en luchtvochtigheid
Geef ongeveer om de 1 à 2 weken water en laat de grond tussendoor goed uitdrogen. Tussen mei en augustus mag je wat vaker water geven. In de winter geef je minder.
De plant is zeer droogtetolerant en heeft weinig luchtvochtigheid nodig. Extra vocht is dus niet nodig. Te veel water is het grootste risico, want dan gaat de voet rotten.
Grond en verpotten
Gebruik een grove, goed doorlatende grondmix, bijvoorbeeld cactusgrond of een mengsel van grove leemgrond met bladaarde of turf en grof zand. Zandige of grindachtige grond werkt goed. De pH ligt bij voorkeur ongeveer tussen 5,5 en 7,5.
Verpot in april of mei, als dat nodig is.
Voeding
Voed de plant in het groeiseizoen, van april tot en met augustus. In de rustperiode (november tot en met februari) hoeft dat niet.
Snoeien
Snoei zo nodig in april of mei. Draag handschoenen en oogbescherming, want het melksap is gevaarlijk. Spoel sap direct van de huid af.
Overwinteren
Buiten overleeft de potloodplant onze winters niet. Alleen in vorstvrije klimaten kan hij in de volle grond staan. Houd hem hier in een pot en haal hem naar binnen.
Laat hem in de winter vorstvrij, licht en bijna droog staan. De rustperiode loopt van november tot en met februari.
Vermeerderen
Je kunt de potloodplant vermeerderen met stekken of zaad. Stekken doe je het best van mei tot en met juli. Zaaien kan binnen in maart of april. Draag ook bij stekken handschoenen en oogbescherming vanwege het sap.
Veelvoorkomende problemen
Zachte, rottende voet: meestal te veel water of slechte drainage. Laat de grond tussen de beurten uitdrogen. Rotting van de wortels is de belangrijkste ziekte.
Lange, bleke groei: te weinig licht. Verplaats de plant naar een lichte, zonnige plek.
Branderig gevoel of oogirritatie na aanraking: dit komt door het bijtende, melkachtige sap. Draag handschoenen en oogbescherming en was het sap meteen af.
Veiligheid
Giftig voor katten en honden- Katten
- Giftig
- Honden
- Giftig
- Paarden
- Giftig
- Mensen
- Giftig
De potloodplant is giftig voor katten, honden, paarden en mensen. Het gaat om het melksap (latex), dat irriterende diterpeenesters bevat. Het sap irriteert huid en slijmvliezen en veroorzaakt roodheid, een brandend gevoel en brandwonden in de mond. Bij oogcontact kan tijdelijke blindheid optreden. Opeten kan braken veroorzaken. Dit is alleen informatie en geen diergeneeskundig of medisch advies. Twijfel je, vraag dan een dierenarts of arts.
Bron: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox, English Wikipedia



































































































