Scindapsus
Epipremnum aureum · Araceae
Ook bekend als: epipremnum, drakenklimop
De scindapsus (Epipremnum aureum, ook epipremnum of duivelsklimop genoemd) is een makkelijke kamerplant die als hangplant of klimmer groeit. Hij groeit vrij snel en verdraagt een beetje verwaarlozing. Let wel op de giftigheid voor huisdieren.
- Licht
- Veel indirect licht, Halfschaduw
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 17–30 °C, min. 10 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 1–3 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor een kamerplant in het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van de scindapsus
De scindapsus is een groenblijvende, meerjarige klimplant uit de aroïdenfamilie (Araceae). Hij komt oorspronkelijk van Mo'orea op de Society-eilanden in Frans-Polynesië. In het tropische bos klimt hij met luchtwortels in bomen. In tropische streken overal ter wereld is hij verwilderd en richt hij op sommige plekken ernstige schade aan in de natuur.
De glanzende, leerachtige bladeren zijn hartvormig. Binnenshuis worden ze 8 tot 20 cm groot en zijn ze vaak bont in geel, crème of wit. Aan oudere, klimmende stengels worden de bladeren veel groter en gelobd. Binnenshuis wordt de plant meestal 1 tot 3 m lang. Bloeien doet hij zelden. De bloeiwijze heeft een bootvormig schutblad in geelgroen tot paars rond een korte kolf, en bessen komen binnenshuis bijna nooit voor.
In Nederland is de scindapsus alleen een kamerplant. Hij is niet winterhard en heeft minstens ongeveer 10 °C nodig.
Kweken en verzorging
Licht en plek
Zet de scindapsus bij helder, indirect licht of in halfschaduw. Hij verdraagt ook weinig licht, maar bonte planten verliezen dan hun tekening. Direct zonlicht veroorzaakt bruine, verbrande plekken op de bladeren.
De ideale temperatuur ligt tussen 17 en 30 °C.
Water geven en luchtvochtigheid
Laat de potgrond tussen twee gietbeurten opdrogen. Gemiddeld is dat ongeveer om de 1 tot 2 weken. Van april tot en met september mag je iets vaker water geven. De plant verdraagt droogte redelijk, maar staat het best in grond die tussendoor droog wordt.
De plant heeft een gemiddelde luchtvochtigheid nodig.
Potgrond en verpotten
Gebruik een luchtige, goed doorlatende potgrond. Universele potgrond of humusrijke grond werkt prima, en perliet of bastsnippers verbeteren de drainage. Een pot met afvoergat is belangrijk.
Verpot de plant elke 1 à 2 jaar, of eerder als de wortels de pot vullen. De beste tijd is maart tot en met mei.
Voeding
Geef in het groeiseizoen, van april tot en met september, ongeveer elke 2 tot 3 maanden plantenvoeding. In de wintermaanden geef je minder of helemaal niets.
Snoeien
Knip de stengels in maart of april terug om de plant compact en vol te houden. Kort ook ijle, lange uitlopers in. Zo blijft de scindapsus voller.
Hangend of langs een steun
Je kunt de scindapsus laten hangen vanuit een hangpot, of langs een mosstok of klimrek laten groeien. Met een steun krijgt hij grotere bladeren, omdat hij met zijn luchtwortels omhoog klimt.
Overwinteren
Houd de plant ook in de winter boven ongeveer 10 °C. Geef dan minder water en voeding. Januari, februari, november en december vormen zijn rustperiode.
Vermeerderen
De scindapsus vermeerder je met stekken van de stengel of door de plant te verdelen. De beste periode daarvoor is april tot en met augustus. Commerciële kwekers gebruiken ook weefselkweek.
Problemen
Gele bladeren komen meestal door te veel water. Laat de grond opdrogen en zorg dat overtollig water weg kan.
Verliest een bonte plant zijn tekening, dan staat hij te donker. Zet hem lichter, maar niet in de volle zon.
Bruine, verschroeide plekken wijzen op direct zonlicht. Verplaats de plant dan naar een plek zonder directe zon.
Bekende ziekten bij deze soort zijn wortelrot (Pythium, Rhizoctonia), bladvlekkenziekten (Erwinia, Pseudomonas), Xanthomonas-bladziekte en Southern blight.
Veiligheid
Giftig voor katten en honden- Katten
- Giftig
- Honden
- Giftig
- Paarden
- Giftig
De scindapsus is giftig voor katten, honden en paarden en licht giftig voor mensen. Alle delen van de plant zijn giftig. De giftige stof is onoplosbaar calciumoxalaat. Klachten zijn irritatie van de mond, pijn en zwelling van mond, tong en lippen, kwijlen, braken en moeite met slikken. Dit is alleen informatie en geen diergeneeskundig of medisch advies. Twijfel je, vraag dan een dierenarts of arts.
Bron: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox, English Wikipedia





































































































