Navigatie overslaan, naar inhoud springen
Inhoud overslaan, naar voettekst springen

Lepelplant

Spathiphyllum · Araceae

Ook bekend als: lepelblad

Giftig voor katten en honden · details ↓

De lepelplant (Spathiphyllum, ook lepelblad of spathiphyllum genoemd) is een makkelijke, groenblijvende kamerplant met glanzend donkergroen blad en witte, zeilvormige schutbladen. Hij houdt van schaduw en een vochtige omgeving en is in Nederland niet winterhard, dus hij hoort binnen.

Licht
Halfschaduw, Veel indirect licht
Water
Gemiddeld
Luchtvochtigheid
Hoog
Temperatuur
20–29 °C, min. 5 °C
Moeilijkheid
Makkelijk
Hoogte
30–90 cm

Verzorging door het jaar heen

Kalender voor een kamerplant in het klimaat Oceanisch.

VerpottenVermeerderenBemestenMeer waterBloeiRustperiode
Wanneer uit te voerenRustperiodeHuidige maand

Kenmerken van de lepelplant

De lepelplant is een overblijvende, kruidachtige plant uit de aronskelkfamilie (Araceae). Hij vormt een compacte bos bladeren die uit een korte, kruipende wortelstok komen, zonder zichtbare stam. In het wild groeit hij in het tropische Midden- en Zuid-Amerika, met enkele soorten in het westelijke Pacifische gebied en Zuidoost-Azië. Daar staat hij op vochtige, schaduwrijke bosbodems langs rivieren en beken, soms op plekken die af en toe overstromen.

Het blad is glanzend donkergroen, elliptisch tot lancetvormig, 10 tot 65 cm lang, met een duidelijke middennerf en bladstelen die ongeveer even lang zijn als de bladschijf. De bloem is een kolf met kleine roomkleurige bloemetjes, gedeeltelijk omsloten door een wit schutblad van 10 tot 30 cm dat boven het blad uitsteekt. Na ongeveer tien dagen kleurt dat schutblad groen. Binnenshuis blijft de plant meestal 30 tot 90 cm hoog en breed.

Kweken en verzorging

Licht en plek

Een lepelplant staat het best in halfschaduw of op een plek met helder, indirect licht. Hij verdraagt ook weinig licht, maar dan bloeit hij minder of niet. Direct zonlicht verbrandt de bladeren.

De ideale temperatuur ligt tussen 20 en 29 °C. Zet de plant uit de buurt van koude tocht.

Water geven en luchtvochtigheid

Houd de grond gelijkmatig vochtig, maar niet nat. Laat de bovenkant van de potgrond tussen twee gietbeurten licht opdrogen. Droogte verdraagt de plant slecht, en hangende bladeren zijn een teken van dorst. Geef dan flink water en houd de grond daarna gelijkmatig vochtig.

Van mei tot en met augustus heeft de plant meer water nodig. In januari, november en december is hij in rust en kan het minder. De plant houdt van een hoge luchtvochtigheid; droge lucht kan bruine bladpunten geven.

Potgrond en verpotten

Kies een humusrijke, licht zure grond met een pH van ongeveer 5,0 tot 6,5, die vochtig blijft maar goed afwatert. Een veenvrije potgrond met schors en perliet werkt goed.

De lepelplant mag best wat krap zitten. Verpot alleen als het nodig is, in februari of maart, en kies een pot die maar iets groter is dan de kluit.

Bemesten

Bemest van april tot en met september, maar met een kwart van de aanbevolen sterkte. Spoel de grond tussen de beurten door met water. Te veel voeding verbrandt de bladpunten.

Snoeien en onderhoud

Knip uitgebloeide bloemen en vergeelde bladeren af bij de voet van de plant.

Overwinteren

Houd de plant 's winters boven 15 °C en uit de buurt van koude tocht. Bij temperaturen onder 4 °C raakt hij beschadigd. Buiten kan hij in ons klimaat dus niet blijven staan.

Vermeerderen

Vermeerder de lepelplant door deling, bij voorkeur van maart tot en met mei. Verdeel de pol in stukken met wortels en zet die apart in verse potgrond.

Veelvoorkomende problemen

Bruine bladpunten: die komen door te veel voeding, zoutophoping of droge lucht. Spoel de grond door, bemest minder en verhoog de luchtvochtigheid.

Hangende bladeren: de plant heeft dorst. Geef flink water en houd de grond daarna gelijkmatig vochtig.

Gele bladeren: meestal te veel water of slechte afwatering. Laat de grond licht opdrogen en controleer of overtollig water weg kan.

Geen bloemen: er is te weinig licht. Verplaats de plant naar een plek met helderder, indirect licht.

Let verder op wortelrot, grauwe schimmel en bladvlekken.

Veiligheid

Giftig voor katten en honden
Katten
Giftig
Honden
Giftig
Paarden
Giftig
Mensen
Licht giftig

De lepelplant is giftig voor katten, honden en paarden en licht giftig voor mensen. Alle delen van de plant bevatten onoplosbare calciumoxalaatkristallen, ook de bladeren. Klachten zijn een brandend en gezwollen gevoel in mond, tong en lippen, kwijlen, braken en moeite met slikken. Dit is alleen informatie, geen advies van een dierenarts of arts. Twijfel je, vraag dan een dierenarts of arts om raad.

Bron: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox, English Wikipedia

Voor jouw plant

Veelgestelde vragen

Hoeveel licht heeft een lepelplant nodig?Halfschaduw of helder indirect licht is het best. Hij verdraagt weinig licht, maar bloeit dan minder. Direct zonlicht verbrandt de bladeren.
Waarom hangen de bladeren van mijn lepelplant?Meestal heeft de plant dorst. Geef flink water en houd de grond daarna gelijkmatig vochtig, zonder dat hij nat blijft staan.
Waarom worden de bladpunten van mijn lepelplant bruin?Dat komt door te veel voeding, zoutophoping of droge lucht. Spoel de grond door, bemest minder en zorg voor een hogere luchtvochtigheid.
Wanneer verpot ik een lepelplant?Alleen als het nodig is, in februari of maart. De plant mag wat krap zitten en bloeit dan juist goed.
Is de lepelplant giftig voor katten en honden?Ja, de plant is giftig voor katten, honden en paarden en licht giftig voor mensen, door calciumoxalaatkristallen. Dit is alleen informatie, geen advies van een dierenarts of arts; vraag die bij twijfel om raad.
Kan een lepelplant buiten overwinteren?Nee, hij is niet winterhard. Houd hem 's winters boven 15 °C; onder 4 °C raakt hij beschadigd.
Sla de voettekst over, ga naar het begin van de paginaGa naar het begin van de pagina