Wilde akelei
Aquilegia vulgaris · Ranunculaceae
Ook bekend als: gewone akelei
Wilde akelei, ook gewone akelei of Aquilegia vulgaris genoemd, is een winterharde vaste plant met knikkende, gespoorde bloemen in mei en juni. Ze is makkelijk te telen en doet het in zon of lichte schaduw op een vochtige, goed doorlatende grond.
- Licht
- Zon tot halfschaduw, Halfschaduw
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 10–22 °C, min. -40 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 50–90 cm
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van wilde akelei
Wilde akelei hoort bij de ranonkelfamilie (Ranunculaceae) en komt van nature voor in Europa, onder meer aan bosranden, op open plekken in het bos, in weiden en op vochtig grasland, meestal op kalkrijke grond. De plant vormt een bossige pol van bladeren aan de voet, met daarboven slanke, vertakte bloemstengels. Samen worden ze 50 tot 90 cm hoog en ongeveer 30 tot 50 cm breed.
Het blad is blauwgrijs en onderaan behaard, met gelobde deelblaadjes. De knikkende bloemen met spoor zijn tot ongeveer 6 cm breed en zitten met 3 tot 18 per stengel. Ze komen voor in blauw, paars, violet, roze en wit, en veel tuinvormen zijn dubbel. Na de bloei ontstaan droge doosvruchten die openspringen en kleine, glanzend zwarte zaden loslaten.
De bloemen worden bezocht door hommels met een lange tong, terwijl sommige hommels de nectar via de spoor stelen. Wilde akelei is ook geschikt als snijbloem.
Kweken en verzorging
Standplaats
Wilde akelei groeit goed in zon tot halfschaduw en houdt ook van lichte schaduw. Bij warm weer helpt schaduw in de middag. De plant past in de border, aan de rand van struiken of in een natuurlijke tuin, en ze kan ook in een pot staan.
Water geven
Houd de grond tijdens de groei gelijkmatig vochtig. Geef in juni en juli extra water. In de winter is natte grond een risico, want de plant verdraagt geen staand water. De luchtvochtigheid hoeft niet bijzonder hoog te zijn.
Grond
Kies een voedzame, humusrijke leemgrond die goed water afvoert maar vochtig blijft. Kalk is geen probleem: een zuurgraad (pH) tussen ongeveer 6,0 en 8,0 past goed. Gebruik in een pot dus geen zure potgrond, maar een humusrijke mix met goede afwatering.
Bemesten
Veel voeding is niet nodig. Strooi in maart of april een laagje compost rond de pol.
Planten en zaaien
Plant in april, mei of september, zodat de wortelhals op grondniveau blijft, in vochtige, goed doorlatende grond. Houd ongeveer 35 cm afstand tussen de planten.
Zaaien kan binnen in februari en maart, of buiten in mei en juni.
Snoeien
Knip de bloemstengels af na de zaadzetting. Wil je het blad verfrissen, snoei dan in juli de hele pol terug tot aan de grond.
Overwinteren
Wilde akelei is volledig winterhard en kan veel strengere kou aan dan een gewone Nederlandse winter. Het loof sterft in de winter af en de plant loopt in het voorjaar weer uit vanuit de wortelhals. Januari, februari, november en december zijn de rustmaanden.
Vermeerderen
Vermeerderen kan met zaad of door deling. Delen doe je in maart of september. De plant heeft een dikke wortelstok met een diepe, penwortelachtige groei en houdt niet van verstoring, dus ga voorzichtig te werk.
Ziekten en plagen
Mogelijke plagen zijn bladluizen, akeleibladwespen en mineervliegen. Bleke, kronkelende gangen in het blad wijzen op de akeleimineervlieg: verwijder de aangetaste bladeren en snoei de plant terug.
Meeldauw, een wit poederig laagje, ontstaat bij droogte en een te dichte beplanting. Zorg voor meer luchtstroom, geef water aan de voet van de plant en snoei terug. Ook roest kan voorkomen.




































































































