Wilde liguster
Ligustrum vulgare · Oleaceae
Ook bekend als: liguster vulgare
Wilde liguster (Ligustrum vulgare, ook gewone liguster genoemd) is een stevige, snelgroeiende heester die veel wordt gebruikt als haag. Hij is volledig winterhard, makkelijk in onderhoud en trekt bijen, vlinders en vogels aan. Let wel op de giftige bessen en bladeren.
- Licht
- Volle zon, Zon tot halfschaduw
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 10–25 °C, min. -39 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 2–4,5 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van wilde liguster
Wilde liguster is een meerstammige, rechtopgaande en breed uitgroeiende heester met dichte begroeiing. Hij wordt meestal 2 tot 4,5 m hoog en 1,5 tot 4,5 m breed, en groeit snel. De plant is halfwintergroen: de glanzend donkergroene, lancetvormige tot smal ovale bladeren van 2 tot 6 cm lang met gladde rand blijven in een zachte winter deels aan de struik.
In juni en juli verschijnen crèmewitte, buisvormige bloemen in pluimen van 3 tot 6 cm. Ze ruiken sterk en doordringend en trekken bijen en vlinders. In de herfst volgen glanzend zwarte bessen van 6 tot 8 mm met 1 tot 4 zaden, die onder meer door lijsters worden gegeten.
In het wild groeit de soort in heggen, bosranden en struweel, vooral op kalkrijke grond. Het verspreidingsgebied loopt van Ierland en het zuidwesten van Zweden tot Marokko, en oostwaarts tot Polen en het noordwesten van Iran. Buiten Europa, onder meer in Australië, Canada, Nieuw-Zeeland en de VS, staat de soort als invasief te boek: vogels verspreiden de zaden.
Kweken en verzorging
Standplaats
Wilde liguster groeit goed in volle zon en in halfschaduw. Daardoor is hij geschikt voor hagen langs de erfgrens, als windscherm of als onderdeel van een gemengde, wilde haag. Geef hem ruimte: een vrij groeiende struik kan flink in de breedte uitgroeien.
Water geven
Jonge planten krijgen water tijdens droge periodes. Een gevestigde struik is vrij droogtetolerant en redt zich meestal zelf. In juni, juli en augustus kan wat extra water nodig zijn als het lang droog blijft. Zorg dat er geen water blijft staan: natte voeten zijn de belangrijkste oorzaak van problemen.
Bodem
De soort past zich aan de meeste goed doorlatende gronden aan: leem, klei en zand. Kalkrijke grond is prima; de pH ligt bij voorkeur tussen 6 en 8. De grond mag vochtig zijn, maar moet goed afwateren.
Bemesten
Geef in maart of april een evenwichtige meststof. Soms ontstaat kopergebrek; de bladeren kleuren dan bronskleurig. Een meststof met koper kan dan helpen.
Snoeien
Haagplanten knip je een- of tweemaal in de zomer, bijvoorbeeld in juli en augustus. Is de struik te groot geworden, dan kun je hem in het voorjaar (maart) stevig terugsnoeien.
De bloemen verschijnen aan nieuwe scheuten. Wil je voorkomen dat de plant zaad zet en dat er zaailingen in de tuin opduiken, verwijder dan de bloemen.
Planten
Wortelechte of kale-wortelplanten zet je in de herfst tot het vroege voorjaar. Planten in een pot kunnen op elk moment de grond in, zolang de grond niet bevroren is. De belangrijkste plantmomenten zijn maart, april, oktober en november.
Overwinteren
Wilde liguster is volledig winterhard en heeft geen bescherming nodig. De plant overleeft temperaturen tot ongeveer -39 °C, ruim onder een gewoon winterminimum van rond -12 °C. In december, januari en februari staat hij in rust.
Vermeerderen
Vermeerderen kan met stekken, zaad of door afleggers. Zaaien kan in oktober. Stekken en afleggers maak je in juni, juli of november.
Veelvoorkomende problemen
Gele bladeren die afvallen wijzen meestal op wateroverlast of wortelrot. Verbeter de afwatering en geef niet te veel water.
Bronskleurige bladeren komen door kopergebrek of door mijten. Geef een meststof met koper en controleer de bladeren op mijten.
Opduikende zaailingen komen van vogels die de bessen verspreiden. Verwijder bloemen of bessen en trek de zaailingen uit de grond.
Mogelijke plagen zijn witte vlieg, ligustersnuitkever, witte perzikschildluis en roestmijt. Mogelijke ziekten zijn anthracnose, twijgsterfte, kanker, meeldauw en wortelrot.
Veiligheid
Giftig voor katten en honden- Katten
- Giftig
- Honden
- Giftig
- Paarden
- Giftig
- Mensen
- Giftig
Wilde liguster is giftig voor katten, honden, paarden en mensen. De vruchten en de bladeren zijn giftig. De plant bevat onder meer hartglycosiden, saponinen, protoanemonine, syringine en shikiminezuur. De klachten zijn kwijlen, buikpijn, braken, diarree, koliek en sloomheid; bij mensen ook hoofdpijn, zwakte en lage bloeddruk. Dit is uitsluitend informatie en geen veterinair of medisch advies. Twijfel je, neem dan contact op met een dierenarts of arts.
Bron: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox, English Wikipedia










































































