Boshyacint
Hyacinthoides non-scripta · Asparagaceae
Ook bekend als: wilde hyacint, engelse hyacint, Scilla non-scripta
De boshyacint, ook wel wilde hyacint of Engelse hyacint genoemd, vormt in april en mei tapijten van overhangende, violetblauwe en zoet geurende klokjes. Het is een makkelijke, volledig winterharde bolplant voor de halfschaduw en schaduw onder bomen en struiken. Hieronder lees je wanneer je plant, hoeveel water de bollen nodig hebben en waar je op moet letten.
- Licht
- Halfschaduw, Schaduw
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 8–18 °C, min. -20 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 20–50 cm
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van de boshyacint
Hyacinthoides non-scripta (familie Asparagaceae) is een overblijvende bolplant die van nature voorkomt in West-Europa, van het noordwesten van het Iberisch schiereiland via Frankrijk, België en Nederland tot Groot-Brittannië en Ierland. Hij groeit daar vooral in oud loofbos, waar hij de ondergroei als een tapijt bedekt.
De plant wordt ongeveer 20 tot 50 cm hoog. Hij vormt 3 tot 6 lijnvormige, groene bladeren aan de voet, 7 tot 16 mm breed. De bloemen staan in een overhangende, eenzijdige tros van 5 tot 12 buisvormige klokjes met sterk teruggebogen bloemslippen, 14 tot 20 mm lang. Ze zijn violet tot blauw en geuren zoet. Ook bestuivers komen er graag op af.
In de volksgeneeskunde werd de bol traditioneel gebruikt als vochtafdrijvend en bloedstelpend middel. Het zetmeel en het sap dienden vroeger als lijm en om stoffen te stijven.
Kweken en verzorging
Standplaats en licht
Zet de boshyacint in halfschaduw of schaduw. Hij doet het goed in gefilterd licht onder bomen, zoals in een bos. Hij is vooral actief voordat het bladerdak zich sluit, dus een plek onder bladverliezende bomen en struiken past uitstekend.
Omdat de planten uitgroeien tot tapijten, komen ze het best tot hun recht in groepen, onder een boom of langs een beschaduwde border.
Water geven
De waterbehoefte is gemiddeld. Houd de grond in het voorjaar gelijkmatig vochtig, vooral in maart en april, als de plant het meest water nodig heeft. In de zomerrust van juli en augustus kan hij tegen drogere omstandigheden.
Grond en verplanten
Kies een humusrijke, vochtige maar goed doorlatende bosgrond, bijvoorbeeld humusrijke grond of leem. De zuurgraad ligt bij voorkeur tussen pH 5,5 en 7,5.
Verplanten of verzetten van de bollen doe je in september.
Bemesten
De bemestingsperiode loopt van maart tot en met juni, dus tijdens de groei en bloei en kort daarna.
Snoeien en opruimen
Na de bloei hoef je niets af te knippen. Laat het blad vanzelf afsterven; de planning in de kalender wijst op juni voor het opruimen van wat verdord is. De plant sterft in de zomer van nature terug tot de bol.
Planten
Plant de bollen in september en oktober, 8 tot 10 cm diep. Plant ze liefst in groepen, zodat er na verloop van tijd een tapijt ontstaat.
Overwinteren
De boshyacint is volledig winterhard. Hij overleeft tot ongeveer -20 °C, ruim onder een typisch Nederlands winterminimum van -12 °C. In de zomer ligt de bol in rust, dus extra bescherming in de winter is niet nodig.
Vermeerderen
Je kunt de boshyacint vermeerderen door zaaien en met zijbollen. Zaaien kan in juli en augustus. Het scheiden van bollen en zijbollen past in juni, juli en september.
In de tuin verspreidt de plant zich ook zelf via zijbollen en zaad.
Verwildering en kruising
De boshyacint kruist met de ingevoerde Spaanse hyacint (Hyacinthoides hispanica). Dat bedreigt de oorspronkelijke populaties. Houd daarom beide soorten niet naast elkaar als je de inheemse plant zuiver wilt houden. Ook de boshyacint zelf kan zich in de tuin uitbreiden via zijbollen en zaad.




































































































