Bloedooievaarsbek
Geranium sanguineum · Geraniaceae
De bloedooievaarsbek, ook bekend als Geranium sanguineum of ooievaarsbek, is een compacte, winterharde vaste plant die goed als bodembedekker werkt. Met magenta bloemen van mei tot september en een rode herfstkleur is hij makkelijk te houden. Hij komt van nature voor op kalkrijke grond, in grasland, duinen en op rotsige hellingen.
- Licht
- Volle zon, Zon tot halfschaduw
- Water
- Gemiddeld
- Luchtvochtigheid
- Gemiddeld
- Temperatuur
- 10–24 °C, min. -35 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 25–50 cm
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor het klimaat Oceanisch.
Kenmerken van de bloedooievaarsbek
De bloedooievaarsbek is een kruidachtige vaste plant uit de ooievaarsbekfamilie (Geraniaceae). Hij vormt een bolvormige pol met liggende tot opstijgende, behaarde en vertakte stengels die uit een dikke wortelstok groeien. De plant wordt ongeveer 25 tot 50 cm hoog en 50 tot 60 cm breed, en groeit in een gematigd tempo.
De kleine, behaarde bladeren zijn in vijf slippen verdeeld, elk met grove tanden. Onderaan de plant zitten de grotere bladeren, hogerop langs de stengel staan kleinere, meer ingesneden bladeren. De enkelvoudige, komvormige bloemen zijn 2,5 tot 4 cm breed, magenta tot karmijnrood met donkerdere nerven. Ze verschijnen vanaf het late voorjaar en bloeien vaak opnieuw tot in de herfst. In de herfst kleurt het blad rood. Na de bloei ontstaat een lange, snavelvormige vrucht die in vijf delen uiteenvalt.
Bijen, zweefvliegen en vlinders bezoeken de bloemen. Herten en konijnen laten de plant meestal links liggen.
Kweken en verzorging
Standplaats
Het beste groeit de bloedooievaarsbek in volle zon. Lichte schaduw verdraagt hij ook. Op een te schaduwrijke plek of in te rijke grond wordt de groei slap en valt de plant uit elkaar.
Door zijn bodembedekkende groei en zijn herkomst van rotsige hellingen is hij goed te gebruiken in een rotstuin, langs een border of in een pot.
Water geven
De plant houdt van een vochtige, goed doorlatende grond. Zodra hij goed is aangeslagen, kan hij redelijk tegen droogte. Geef in de zomermaanden juni, juli en augustus iets meer water. Bij het gieten is het verstandig het blad droog te houden, want bladvlekken en roest komen daardoor minder snel voor.
Grond
Gewone, goed doorlatende tuingrond is voldoende, klei inbegrepen. De plant houdt van een neutrale tot kalkrijke, voedselarme bodem met een pH tussen ongeveer 6,0 en 8,0.
Bemesten
Veel voeding is niet nodig. Wil je toch bemesten, doe dat dan zeer matig in april. Te rijke grond geeft slappe groei.
Planten
Plant de bloedooievaarsbek in april, mei of september, in zon of lichte schaduw. Houd ongeveer 45 cm tussen de planten. Als bodembedekker sluit het bladerdek zich dan na verloop van tijd.
Snoeien
Snoei in maart of in juli. Verwijder bij bladvlekken of roest de aangetaste bladeren.
Overwinteren
De bloedooievaarsbek is volledig winterhard en kan tot ongeveer -35 °C verdragen, ruim meer dan een gewone Nederlandse winter brengt. Het blad sterft in de winter af, en na vorst kleurt het rood. De rustperiode loopt van november tot en met februari. Je hoeft in de tuin niets af te dekken.
Vermeerderen
Je vermeerdert de plant door delen of door zaaien. Delen kan in maart, april of september. Zaaien kan in maart en april buiten. Binnen voorzaaien kan in februari en maart.
Problemen
Mogelijke plagen zijn bladwespen, taxuskevers (de larven daarvan zijn de bekende wortelvreters), en wantsen. Bladvlekken en roest kunnen voorkomen.
Bij gevlekte bladeren verwijder je het aangetaste blad en vermijd je water over het blad. Als de groei slap wordt, staat de plant vaak te schaduwrijk of in te rijke grond: verplaats hem naar een zonnige plek en geef geen mest.




































































































