Taro
Colocasia esculenta · Araceae
Ook bekend als: colocasia
Taro, ook bekend als olifantsoor of colocasia, valt op door zijn enorme bladeren op lange stelen. De plant houdt van water en warmte en is in Nederland niet winterhard. Hij doet het goed in een pot op balkon of terras en in of naast de vijver, en hoort 's winters binnen.
- Licht
- Halfschaduw, Zon tot halfschaduw
- Water
- Hoog
- Luchtvochtigheid
- Hoog
- Temperatuur
- 20–30 °C, min. 5 °C
- Moeilijkheid
- Makkelijk
- Hoogte
- 0,4–1,2 m
Verzorging door het jaar heen
Kalender voor een kamerplant in het klimaat Oceanisch.
Over taro
Taro (Colocasia esculenta) hoort bij de aronskelkfamilie (Araceae). Het is een overblijvende, kruidachtige plant die uit een knol groeit en een pol vormt. Via uitlopers breidt hij zich uit. De lange bladstelen dragen zeer grote bladeren, in groen, paars of bonte tinten. Meestal wordt de plant ongeveer 60 tot 180 cm hoog.
Bloemen zijn zeldzaam: een geelgroen schutblad rond een witte of gele kolf. De soort komt van nature uit Zuid- en Zuidoost-Azië en groeit daar in laaglandmoerassen, langs beken en op vochtige, schaduwrijke, rijke grond. Taro is een gemakkelijke plant zolang het water niet ontbreekt.
Kweken en verzorging
Licht en plek
Taro staat het best in halfschaduw of gefilterd zonlicht. Volle zon kan, maar dan moet de grond echt nat blijven. Zet de plant beschut: harde wind scheurt de grote bladeren. De ideale temperatuur ligt tussen 20 en 30 °C.
In Nederland is taro niet winterhard. De plant overleeft temperaturen tot ongeveer 5 °C, terwijl een typische winter hier tot -12 °C kan gaan. Daarom wordt hij als kamerplant of als zomerse pot- en vijverplant gebruikt.
Water en luchtvochtigheid
Taro heeft veel water nodig. Houd de grond voortdurend vochtig tot nat en laat hem nooit uitdrogen, want droogte verdraagt de plant niet. Hij kan zelfs in ondiep water staan. In juni, juli en augustus geef je extra water.
De plant houdt van een hoge luchtvochtigheid.
Grond en verpotten
Kies een humusrijke, vochtvasthoudende grond of een mengsel op basis van compost. Leem en klei zijn ook geschikt, en af en toe overstromen is geen probleem.
Verpot in april of mei, aan het begin van het groeiseizoen.
Voeding
Voed de plant van mei tot en met augustus. In de rustperiode, van november tot en met februari, is bemesten niet nodig.
Snoeien
Knip oude, beschadigde of vergelende bladeren af aan de voet van de plant. September en oktober zijn daarvoor een goede tijd.
Uitplanten
Plant taro pas buiten als er geen vorst meer wordt verwacht, in mei of juni. Kies een beschutte plek tegen de wind. In een pot, aan de rand van een vijver of in een natte border komt hij het best tot zijn recht.
Overwinteren
Bescherm taro tegen vorst van oktober tot en met april. Haal potten binnen, of rooi de knollen na de eerste vorst en bewaar ze droog. In de rustperiode van november tot en met februari groeit de plant nauwelijks.
Vermeerderen
Taro vermeerder je door deling of met zijscheuten (kleine knolletjes naast de moederplant). Doe dat in april of mei, bijvoorbeeld tijdens het verpotten.
Oogsten en gebruik
Knollen, bladeren en stelen van taro zijn eetbaar en vormen in veel tropische streken een basisvoedsel. Ze moeten wel grondig gekookt worden om de oxalaten te verwijderen. Rauw eten is niet verstandig. In oktober kun je de knollen oogsten.
Veiligheid
Giftig voor katten en honden- Katten
- Giftig
- Honden
- Giftig
- Paarden
- Giftig
Taro is giftig voor katten, honden en paarden en licht giftig voor mensen. Alle delen bevatten onoplosbaar calciumoxalaat: bladeren, stelen, knollen en bloemen. Mogelijke verschijnselen zijn irritatie en een brandend gevoel in de mond, zwelling van mond, tong en lippen, kwijlen, braken en moeite met slikken. Dit is alleen informatie en geen medisch of diergeneeskundig advies. Twijfel je, vraag dan een dierenarts of huisarts om raad.
Bron: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox, English Wikipedia
































































































