Bloeiende begonia met roze bloemen en getekend blad in een pot

Foto: Forest Botial-Jarvis, CC BY 4.0, iNaturalist

Foto: Juni from Kyoto, Japan, CC BY 2.0, Wikimedia Commons

Foto: Pedro Alvaro Neves, CC BY 4.0, iNaturalist

Foto: Pedro Alvaro Neves, CC BY 4.0, iNaturalist

Foto: Forest Botial-Jarvis, CC BY 4.0, iNaturalist

Foto: Nolan Exe, CC BY 4.0, iNaturalist

Kamerplanten Eenjarigen Vaste planten

Begonia

Begoniaceae

Ook bekend als: begonia's, knolbegonia

Licht giftig voor huisdieren · details ↓

Begonia (ook begonia's of knolbegonia genoemd) is een geslacht van kruidachtige planten met vaak getekend blad en witte, roze, rode, oranje of gele bloemen. Ze zijn niet winterhard en doen het in Nederland vooral als kamerplant of als zomerplant in pot of bak.

Licht: Halfschaduw, Veel indirect licht
Water: Gemiddeld
Luchtvochtigheid: Gemiddeld
Temperatuur: 18–24 °C, min. 10 °C
Moeilijkheid: Gemiddeld
Hoogte: 20–60 cm

Verzorging door het jaar heen

Kalender voor een kamerplant in het klimaat Oceanisch.

Binnenshuis zaaienUitplantenVerpottenSnoeienVermeerderenBemestenMeer waterBloeiVorstbeschermingRustperiode

Wanneer uit te voerenRustperiodeHuidige maand

Kenmerken van begonia

Begonia komt van nature voor in de tropen en subtropen van Midden- en Zuid-Amerika, Afrika en Azië. Daar groeien ze in de vochtige ondergroei van bossen, vaak in de schaduw.

De planten worden ongeveer 20 tot 60 cm hoog en groeien matig snel. De groeivorm is rechtopgroeiend, bolvormig of hangend, met wortelstokken, knollen of vlezige stengels. De bladeren zijn meestal asymmetrisch en vlezig: hart-, ster- of rond van vorm, vaak getekend of bont en soms behaard. Ze zijn groen, brons, paars, zilver of bont.

Op één plant zitten aparte mannelijke en vrouwelijke bloemen, enkel of dubbel. De bloeitijd loopt van juni tot en met oktober. Na de bloei ontstaat een gevleugelde doosvrucht met talloze piepkleine zaadjes. De moeilijkheidsgraad is gemiddeld.

Kweken en verzorging

Licht en plek

Begonia houdt van lichte schaduw. Een plek met helder, indirect licht of halfschaduw past het best. Slechts weinig soorten verdragen volle zon.

Binnen is een lichte plek zonder felle middagzon een goede keuze. Buiten zet je ze in de schaduw of halfschaduw, bijvoorbeeld op een balkon.

Water geven

Houd de grond gelijkmatig vochtig, maar nooit drassig en ook nooit helemaal droog. In de zomermaanden juni, juli en augustus heeft de plant meer water nodig. Zorg dat overtollig water kan weglopen, want natte voeten vergroten de kans op stengelrot.

Potgrond en verpotten

Gebruik een lichte, humusrijke en goed doorlatende grond, bijvoorbeeld een veenvrije potgrondmix. De zuurgraad ligt bij voorkeur tussen pH 5,5 en 7. De grond moet vochtig blijven maar goed afwateren.

Verpot in maart of april.

Bemesten

Bemest de plant van april tot en met september. In de rustperiode (november tot en met januari) geef je geen mest.

Snoeien

Snoei in maart of april. Zo houd je de plant compact en verwijder je oude of beschadigde delen.

Zaaien en uitplanten

Zaaien kan binnen in januari, februari of maart. Plant begonia's pas na de laatste vorst buiten, in mei of juni, op een schaduwrijke of halfschaduwrijke plek. Ze gedijen goed in potten en bakken.

Overwinteren

Begonia is niet winterhard. Haal de planten binnen voordat de vorst komt. Bescherm ze tegen vorst in april, mei, september, oktober en november.

Knolbegonia's gaan in rust. De knollen bewaar je koel en droog.

Vermeerderen

Afhankelijk van het type vermeerder je begonia met stekken van de stengel of het blad, door deling, via wortelstokken of door zaad. De beste tijd voor vermeerderen is april tot en met juni.

Ziekten en problemen

Let op echte meeldauw, botrytis (grauwe schimmel) en stengelrot. Te natte grond is meestal de oorzaak van rot, dus houd het vocht in balans. Herten en konijnen laten begonia's meestal links liggen.

Veiligheid

Licht giftig voor huisdieren

Katten: Licht giftig
Honden: Licht giftig
Paarden: Giftig

Begonia is licht giftig voor katten, honden en mensen, en giftig voor paarden. De giftige delen zijn de wortels, knollen en het sap. De stof die dit veroorzaakt is oplosbaar calciumoxalaat. Bij honden en katten kan dit braken en kwijlen geven. Bij grazende dieren kan het leiden tot nierfalen. Het sap kan de huid irriteren. Dit is alleen informatie en geen diergeneeskundig of medisch advies. Twijfel je, vraag dan een dierenarts of arts om raad.

Bron: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox